Verslag

Het Zwarte woud

In afwachting van het - nooit verschene - "officiële" en onpartijdig verslag kan u hieronder al genieten (?) van de - ietwat eigenzinnige, anderszinnige en vooral (te)veelzinnige - versie van de Free:

Eindelijk vertrek naar Germany met de Vetsmotards, dank zij aandringen van de Silver Shadow en ons Mia.

De shopper moest dan ook in topvorm zijn om dat brut geweld van zijn kompanen op te vangen, dus niets aan het toeval overlaten en me voorzien van veel gerief om bij eventuele pannes te repareren. De weken voor het vertrek waren een ware storm van slechte weersvoorspellingen, ‘k was zelfs voorzien van drie paar handschoenen enz. De nacht voor het vertrek heb ik constant wakker gelegen en naar buiten staan loeren, het regende! Nog vlug de raadgevingen van Tomba La Bomba gevolgd en bijsluiter gelezen van hoe men zich gedraagt in een groep motorrijders.

Opgehouden met regenen, oef! De sfeer zat er al goed in bij het super-ontbijt bij ons Jeannine en Guy.  Toen ik vernam dat er twee personen forfait hadden gegeven zakte de moed in mijn schoenen: waar ben ik aan begonnen, als d’èchten het al laten afweten! Geen probleem, de Silver Shadow ging rode lantaarn spelen en ik was in goeie handen! ‘t Was droog en de zin was er; de organisatie was perfect, verblijf, eten, onthaal, voorbereidingen, leiding van de kopgroep, de sfeer, humor (?!) en de prachtige streek (waar ik zeker nog terug ga). Proficiat Tomba en de ongelukkige Spapie voor de perfecte organisatie en voorbereidingen ervan. Ook een zeer dikke merci aan de Silver Shadow voor het geduld en het veilig ter plaatse brengen van Easy Rider. De regen, daar was ik op voorbereid, maar de mist inrijden en nog juist het achterlicht zien van je voorganger was nieuw voor mij, al moet ik toegeven dat het natte wegdek geen spek naar mijn bek is. Daarbij met de open helm rijden en met kapotte laarzen aan waren ook niet van het plezantste. Het weer begon zijn tol te eisen, de spieren verzuurden met de onvermijdelijke spierkrampen als gevolg. Dan maar wat Reflex Spray op de billen, het vocht mengde zich echter met de regen en sijpelde naar de edelste delen…! Regen was mij al bekend, nat zijn ook, maar de mist in en dan nog door die donkere bergen, inderdaad het ‘Zwarte’ Woud! Doornat en stijf, de pedalen plakkend aan de voeten, volgde ik blindelings de (Silver) Shadow. Bij aankomst wist ik dan ook niet waar ik aanbeland was, ‘k reed gewoon de stal binnen achter dat lichteke. Super bedankt Smalle voor het zonder ophouden van achteruitkijken en jullie beiden bezorgdheid om ‘le nouveau’ achter jullie aan te sleuren. Van kerk, gebouw, straten, laat staan wegbewijzering, heb ik niets opgemerkt! Bedankt mannen voor het geduld. Tot mijn verbazing waren wij niet zo echt veel later toegekomen, wetende dat we nog een noodstop hebben ingelast en het eerste contact maakten met een Duitse fraulein, wellicht afgekomen op mijn fraai stel benen. Ik haalde meteen mijn beste Duits boven (nvdr: we zaten nog in Frankrijk!) en ze vroeg me of de Smalle kon praten? De Silver keek ze in de ogen en vroeg zijn naam! Enfin, juist op tijd voor het eten, alles was er tip top in orde: lekker veel eten, ruime kamers… allez, alles was er van een uitstekende kwaliteit inclusief de hulpvaardigheid van baas en bazin bij al onze kleine en grote problemen die werden opgelost, prachtige mensen! De kwaliteit van het bier zou volgens sommigen wat minder zijn dan bij ons, ik kan er niet over meespreken, wel getuigen dat het alcoholgehalte zeker niet minder was.

De Vets après-moto waren dan ook een plezier om aan te zien en te aanhoren. Het echte toeren kon beginnen, het zonnetje was er, en hoe!, super weer! Ook de White Bizon kwam op tijd checken of alles in orde was en of de stand van mijn ogen nog stabiel was. Al voelt het soms raar aan dat wanneer je in volle spanning en je stuur stevig vast en goed geconcentreerd de bochten neemt, en er plots een eenarmige naast jou komt rijden om eventjes een paar momentopnamen te maken… en je moet dan nog proberen te lachen ook en doen alsof je op Jef Bloem’s molen rondtoert! Wat was ik in feite blij dat ik die Franse gendarmes zag! Sorry Valentino, maar het ging er toch voor de rest van de dag wel wat trager aan toe, ‘t was tof van de groep en maar juist ook dat de boete verdeeld werd onder de vrienden vetsmotards! Dat was voor mij het teken dat de vets een toffe groep vrienden zijn en het echte motorrijdersgevoel overheerste in de groep!

Mijn dag was uiteindelijk nog super verlopen nadat ik zelf van mijn eigen verstomd stond dat ik uiteindelijk eens iets kon doen voor ne Vets met ne platten band! ‘t Is wonderbaarlijk gelukt, al had ik de schrik dat het mij niet zou lukken, terug een ziel of engelbewaarder die mij af en toe kwam vergezellen bij het zij aan zij rijden. Toch nog in de smaak gevallen door omstandigheden, zou dat blijven duren? Door een natuurlijke selectie werd al vlug merkbaar dat ik de zwakke schakel was in het bochtenwerk en het rijden in de cols en de afdalingen! Daar had ik het geluk den Africain en de James te mogen vergezellen in hun zog, gelukkig waren hun machines van wat lager brut geweld zodat ik mij af en toe eens vooraan mocht posten in een Vetsgroep. Tof Mark en James voor de rit onder ons en het prachtige decor waar ik uiteindelijk van kon genieten, en het gevoel eens te mogen meemaken de kop te pakken! Ze hadden me verteld van het super in orde zijn van de clubkas, en inderdaad, dit heb ik met eigen ogen stomverbaasd ervaren. Bedankt voor je inzet en het meesleuren van een ganse tank essence en nog van alles, geen twijfel dat jullie beiden goede motorrijders zijn in hart en nieren. Op de koop toe vernam ik dat de James ook bij de zelfde nonnekes naar school geweest was, gelukkig maar 1 jaar, anders was het met jou ook de verkeerde kant uitgegaan! De ambiance kwam en bleef maar komen ,vooral op de vetsmotards evening: de Witte en de Smalle op kop wat betreft de gezellige woordenwisselingen, daartussendoor nog de tijd vinden om sponsors te vinden..., en met klinkend resultaat! Den Tomba had het ook te pakken, gevold door onze Pappie die in ‘t Duits achter sneden of stukjes vlees vroeg en vervolgens zijn Brusselse spreekwoorden bovenhaalde om de waardin duidelijk te maken waarover het ging, ze hebben dan maar de pikante verdroogde zwarte saucissen van den Silver Shadow verorberd. De Pappie gaf tijdens het rijden de nodige motorlessen zoals bv. ‘Get de power’, ‘gebruikt hem dan’, ‘vooruit, loat a ni doen’. Het leren pak heb ik dikwijls voor mij uit zien schieten, vooral in zijn geliefkoosde bochten. Het was een waar plezier met en naast jou te mogen rijden, bedankt voor de hulp bij het les geven op de motor en de talrijke tips. De Witten ben ik dikwijls tegengekomen en voorbijgestoken op de powerstukken maar dat werd in de eerste bocht al terug rechtgezet en verwees hij mij naar de plaats achter hem! Ook tijdens de avondgesprekken trok ik altijd aan het kortste eind, ‘k heb me rot gelachen met jou! Blijf zoals je bent, maar probeer in mooi gezelschap een demper op a bakkes te zetten! Opgepast nieuwkomers, kijk vooral uit bij wie je slaapt: sommigen onder de Vets maken meer lawaai dan hun machine; de volgende keer zullen geluidsmeettoestellen uitrekenen of er niet naar beter geïsoleerde kamers of gangen zal gezocht moeten worden.  De Janssens-clan voorziet voor volgende trip een container en voor ieder ander lid oorstoppen. Het bierverbruik is er sinds kort weer fel gestegen, de Duitse regering heeft naar aanleiding hiervan een speciale commissie geïnstalleerd om na te gaan welk soort toeristen hiervoor verantwoordelijk zijn? De geluidsdempers kunnen eventueel ook dienst doen als scheetverzachters!…, kamers verluchten had echter geen zin! De combinatie van drank, snurken, scheten laten… zijn een waar festijn voor het reukorgaan!  ‘t Is mij uiteindelijk ook na 3 dagen gelukt om eens mee te spelen in de Vetsharmonie waarvan de Witten dirigent was. Terug een stap verder in het aanvaardingsproces! Nu nog wat werken aan de snelheid in de bochten en bergop en bergafrijden! De Fred ken ik al jaren en vermits ik alleen omga met deftige mensen heb ik dus ook niets aan te merken op zijn voorbeeldig gedrag, al vond ik het spijtig dat de leden van de Vetsband geen liedje gezongen hebben tijdens het avondgebeuren, of stond de keel onder ‘t nat en was de kaars uit? The Beast, tof jou te leren kennen en vatbaar voor herhaling, en bedankt voor het stoppen in Drogenbos bij het zien van mijn essence panne en de daarbij horende foto. Ook de James en l’Africain, tot het laatste moment in de weer.
Maar zoals in elk verhaal: wat heb ik vooral van deze trip geleerd? Qua motorrijden niet veel want van al wat ik gezien heb, had ons Maria mij al geleerd! De rest, het scheten laten en zo, is mij goed aan ‘t lukken! Het drinken (zacht uitgedrukt om niemand te shockeren) is bij mij nog in de puberteitsjaren, en ‘k weet niet of ik nog naar de universiteit ga gaan of lukken in mijn ingangsexamen. Het snurken lukt mij ook niet al te goed! De rest komt misschien met het ouder en wijzer te worden. De meesten onder jullie kende ik al als Vet’s, familie, of het vroegere jeugdige uitgangsleven in Schepdaal. Doch heb ik het speciale genoegen gehad om eens het echte groepsgevoel te mogen ervaren bij de Vetsmotards! Tof mannen, jullie zijn een supergroep en hiervoor wil ik jullie allen echt bedanken. Wat de machines betreft durf ik met alle zekerheid stellen dat mijne shopper het glansrijk gewonnen heeft van de anderen! 1 BMW met een geschroefde kofferbak al bochten nemend, ene waarvan het zelfde jaar nog de zetel moest van vervangen worden, 1 Suzuki met ne platten band, ne rooie met platten band en een ammende omdat hij in zo een smaakloze kleur is geverfd, 1 Honda waarvan de moto te klein is voor de ketting, ‘t was echt belachelijk zoals da motoske daar ne nacht omhoog gehangen heeft tussen de Duitse wasknijpers, nen Engelsman waarvan de originele kleur is afgegaan, enfin ‘t is beter in een donkere kleur, dan valt dat olieverlies niet op! Nog nen Honda dat aaneengeplakt was met toilisolant en nog nen Duitser, een witte woestijnrat met een soort ploeg achteraan? Was da wel ne moto? 1 nieuwe Honda waarvan ze onmiddellijk de overtollige 60 paarden van hebben verkocht als ezels in den abattoir. En dan van de afwezigen nog gezwegen, waarschijnlijk zijn die machines zo zwaar toegetakeld dat ze niet eens zijn kunnen vertrekken, of ging de verf eraf lopen, wetende dat het zeer fel ging regenen en ze misschien tot de constatatie zouden zijn gekomen dat ze met ne Flandria rondrijden, het was dan ook niet verwonderlijk dat de laatste dag iedereen naar mijn prachtig machien kwam kijken, jaloers op de lederen salonzetel met stevige en zachte rugsteun, de rustgevende hemelsgoddelijke aangename kleur, de voetsteunen enz., een waar plezier als ge de hele dag de anderen ziet gymnastieken op hun moto! ‘k Ben dan nog uitgerust met mini garage om anderen te depanneren, en heb een speciaal vakje mee met medicijnen om andere motards mee te verzorgen, vooral met pillekes voor de katers! Enfin, ‘t is graag gedaan maar vraag me niet om van elk slecht merk wisselstukken mee te doen! Koop eens een degelijke moto of rijd anders met een trottinet. Alles bijeen is het een super vetsmotard-weekend geweest, bedankt 100 maal aan iedereen! Jullie zijn onvervangbaar, maar smijt jullie moto buiten! Ken, jij was voor mij Vetsmotard number 1! Waarom?, omdat ik het zeg.

Mannen, vrienden, Vetsmotards, afwezigen, ‘t was een waar genoegen, succes in de toekomst, Easy Riders loves jou, smile every day, don’t forget me, “Shopper King of The Vetsmotards numero Uno 2007’.

Onderweg opgevangen...

• Hier rijden weinig BMW’s rond, Duitsers zijn niet stom en kopen Japans en hunnen bucht verkopen ze aan Belgen en refugees.
• Weet ge waarvoor de letters staan van Triumph? traag, ridicuul, urineren, maft, pauvre tip, huuuuulp.
• Weet ge waarom ze witte BMW’s gebruiken in safariparken? ‘k Weet het ook niet maar vraag het aan de Witten.
• Suzuki: meest verkochte motor aan homo’s en lesbiennes.
• Honda: schakelt binnenkort volledig over op de kettingzaag fabricatie, door een overname van een ander merk waar ze een teveel aan kettingen in stock hadden!
• Ducati wordt overgenomen door een Chinees: er is een nijpend tekort aan oud metaal om er hun Oosters model en merk mee te lanceren: Itacud.
• Trottinetten: een aanrader voor BMW rijders.

Kortom: Shopper and Easy Rider is the Winner now and forever! (en zeggen dat ik me dan nog echt heb moeten inhouden!). Bruno Valentino, smijt hem weg en ga voor je eerste liefde! Ik steun je, alsook je boezemvriend Spapie die de BMW ook al niet meer ziet zitten. Laatste bericht: volgend jaar misschien in 2 groepen rijden? Misschien rij ik dan wel gans alleen, maar da ‘s normaal as ge met een supermachien rijdt… De cijfers en metingen zullen de statistieken grondig doorheen schudden, Yamaha eenzaam aan de top! De rest ligt er gewoonweg uit!

Groetjes, Yamaha the Best!, alias Easy Rider, alias-plus de Free